Eindelijk, eindelijk zijn wij dan ook papa en mama geworden, gister werden we gebeld dat we een zoontje hebben gekregen, hij is nu 1.5 jaar en verblijft momenteel nog in China, we hopen dat we snel naar hem toe mogen. Vanavond hebben we zijn foto’s opgehaald en wat een schatje is hij. Binnenkort volgen meer details.

Lang niet geschreven, maar ook weer veel gebeurd, we hebben na lang praten besloten om over te stappen op een Special Need procedure, niet omdat de wachttijd te lang gaat duren, maar je gaat toch ook anders denken nu je wat ouder word en in ons geval is een kindje met een beperking ook enorm welkom, we hebben weer een aanvullend gesprek gehad met de Raad voor de Kinderbescherming, zij hebben het enorm mooi verwoord in ons rapport, we hebben een SN intake gehad bij onze vergunninghouder en ook dat was een zeer fijn en verhelderend gesprek en sinds januari staan we op de wachtlijst voor een SN kindje en vanaf nu kan gewoon elke dag de telefoon gaan, maar het kan ook nog wel 1 jaar duren, gewoon spannend dus, vooral omdat we op 7 maart lazen op de site van onze vergunninghouder dat er weer nieuwe voorstellen zijn en de stellen in april gebeld kunnen worden, hoewel we niet denken er nu al bij te zitten, kan het zomaar wel gebeuren dat er nu al een voorstel voor ons bij zit, gewoon spannende tijden dus.

Vandaag is het alweer 2 jaar geleden dat onze documenten zijn verstuurd naar China, en eigenlijk voel ik niet echt reden voor een feestje, het blijft allemaal zo onzeker en je weet gewoon niet hoe lang het nog wachten is, het matchen blijft traag gaan en misschien nu maar weer 2 dagen, we zitten nog steeds in februari 2006. Om moedeloos van te worden

Vanmiddag dan eindelijk post van het ministerie van justitie met onze nieuwe BT die weer 3 jaar geldig is, tot september 2011. En ons vernieuwde rapport is ook weer naar Meiling verstuurd.

Vanmorgen hadden we dan ons aanvullend gesprek met iemand van de Raad voor de Kinderbescherming, we hadden toevallig dezelfde medewerkster als 3 jaar geleden. We hebben een uurtje gesproken met elkaar, wat er in die 3 jaar veranderd is, bij ons verhuizing en werkkring en wat er nog meer gebeurd was qua ontwikkeling en gedachtes, of je nu anders dacht over bepaalde dingen die in je rapport stonden en of je wat wilt veranderen. Ze gaat nu weer een rapport opstellen en dan wordt het weer opgestuurd naar Justitie en dan is het maar weer wachten op een nieuw BT, die dan weer maar 3 jaar geldig is, en als het zo doorgaat met de wachttijd mogen we het over 3 jaar nog een keer doen.

Vanmorgen hadden we dan eindelijk onze medische verklaring, we hebben alle huisartsen in de buurt afgebeld, ook die van de vorige keer die wilde eerst wel meewerken, afspraak gemaakt en later werd die afgebeld, dus toch maar weer op zoek naar een ander en jee wat is dat moeilijk om iemand te vinden die hieraan mee wil werken.

Uiteindelijk toch een verschrikkelijk lieve arts gevonden die ons even heeft nagekeken en constateerde dat we beide gezond zijn, hij stelde nog wat vragen over de adoptie en het was een super aardige man, ik zei ook nog dat het zo lastig is om een arts te vinden, maar er schijnt het een en ander veranderd te zijn qua belasting enzo en dat daarom veel artsen dit niet willen.

Maar goed hij heeft een handtekening gezet stempel erop en Yes we hebben hem weer op zak en hij wilde er ook niets voor vragen, adoptie is al zo kostbaar en is al aan zoveel regeltjes gebonden dat ik dit gratis wil doen.

Meteen gekopieerd en opgestuurd naar de Raad voor de Kinderbescherming en nu maar wachten tot we benaderd worden voor een aanvullend gesprek.

Gister zijn we nog bij vrienden geweest die inmiddels hun 2e chinese schone hebben en net zoals de eerste is ook dit kindje een werkelijk waar mooi plaatje, daar blijf je gewoon naar kijken en genieten en als je dan ook nog een kusje krijgt als je naar huis gaat nou dan smelt je wel even.

Vandaag hebben we een DNC van

maanden

Er is nog niet gematched, maar we zitten nog steeds in de maand januari 2006, het gaat allemaal enorm langzaam en er komen nog een heleboel jaartjes bij dat we nog moeten wachten en dat valt niet allemaal mee soms.

Momenteel hebben we ook weer verlenging aangevraagd voor onze Beginseltoestemming die is 3 jaar geldig en dus hebben we weer een brief gestuurd naar het Ministerie van Justitie, en we hebben al reactie terug van de Raad voor de Kinderbescherming, we moeten eerst weer een medische verklaring laten doen, heb weer veel huisartsen gebeld, maar net zoals 3 jaar geleden zijn er maar weinig huisartsen die eraan mee willen werken, heb toen maar weer de arts gebeld waar we het 3 jaar geleden ook hadden gedaan, maar die heeft pas over 3 weken tijd, en daarna is het weer wachten op een aanvullend gesprek met de Raad voor de Kinderbescherming.

De geruchten waren er al, maar nu zagen we het ook eindelijk op de site van de Vergunninghouder En toen kwamen de traantjes, ook bij oma die we meteen hebben gebeld,

YES WE ZIJN EINDELIJK UIT DE REVIEW, dat betekent dat het CCAA ons nu ook goedgekeurd heeft als adoptieouders, een hele opluchting kan ik vertellen, want het heeft maar liefst 1,5 jaar geduurd.

Vandaag hebben we een DNC van

maanden.

En er is ook weer gematched bij het CCAA, dit keer t/m 9 januari 2006, helaas maar weer 5 dagen, echt weer erg weinig dit keer.

Maar de komende tijd veel afleiding, want we gaan binnenkort verhuizen, dus drukke tijden voor de boeg.

Vandaag hebben wij een DNC van

maanden

Er is ook weer gematched bij het CCAA, nu t/m 4 januari 2006, dit keer 8 dagen, wel magertjes weer, maar eindelijk zijn ze in 2006 beland.